|
Vervolg RUSLAND |
|
Met openbaar vervoer gaan we naar het 70 km verderop gelegen Baikalmeer. De kachel wordt voor onze voeten lekker warm opgestookt. We rijden door heuvelachtig landschap met weer de bekende sparren en berken. De kleine meren zijn bevroren. Maar dan doemt ineens het enorme meer (ter grootte van Nederland) voor ons op. |

|
Bewapend met bontmuts, sjaal en wanten begeven we ons naar buiten. We zijn altijd allebei al echte koukleumen geweest, dus dat kan nog leuk worden. Irkoetsk bestaat nog uit vele karakteristieke, rijk versierde houten huizen. Helaas wordt de boel een beetje verwaarloosd: in de meeste gevallen bladdert de verf al van het hout af. Toch komt het plaatsje heel pittoresk op ons over. We maken nog een wandeling langs de Angara. Dit is de enige rivier die uit het Baikalmeer stroomt. Het lijkt erop alsof we 30 jaar in de tijd zijn teruggegaan, overal doemt de jaren '70-look op: pastelkleurige kinderwagens met chromen onderstel, de bontkraagjes, de kapsels en zelfs de indeling van restaurants. |


|
Vanuit Irkoetsk rijden we verder met de Trans-Mongolie express naar Mongolie. Ook dan rijden we weer langs het mooie meer. We stoppen er een paar keer, puur om de mensen van hun gerookte vis af te kunnen helpen lijkt het wel. Wij kopen er dus ook maar eentje. Vanaf Ulan-Ude zitten we samen in een 4-persoonscoupe. Het wordt al snel duidelijk dat we Rusland gaan verlaten. Het was zo rustig, maar de Mongolen maken daar al snel met hun driftige heen en weer geloop verandering in. |


|
In Listvjanka stappen we uit. Er heerst al grote bedrijvigheid: overal worden tafeltjes neergezet om de vis, die er ter plaatse wordt gerookt, op te kunnen verkopen. We genieten van de wandeling door het typisch Siberische dorp. |
|
Het is de moeite waard om Rusland te bekijken vanachter een treinraampje, maar nog leuker wordt het als je de reis minimaal in Moskou en Irkoetsk onderbreekt. |