|
Oversteek Kalimantan |
|
Na onze trip in 1995 wisten we het zeker: Ooit moesten we nog eens naar het primaire tropische regenwoud … Nu, in 1999, was het zover!! We beginnen de oversteek in Samarinda. Met de bus rijden we naar Kota Bangun, het eerste plaatsje langs de Mahakam. Helaas wordt er ingebroken, onze rugzak wordt op deze manier dus wel heel snel lichter. Vanaf nu zijn er geen wegen meer, dus moeten we over het water verder. Met een kapal (passagiersboot) varen we door naar Muara Muntai, een leuk dorpje wat geheel uit hout bestaat, zowel de huizen als de straten. |
|
Oversteek KALIMANTAN - 2 t/m 26 oktober 1999 Klik hier voor andere eilanden |
|
Vanaf Tering gaan we met de kapal verder naar Data Bilang, een protestants Kenyah-dorp. Deze Dayaks hebben als gevolg van de ontwikkelingspolitiek van de Indonesische regering, hun ver van de bewoonde wereld gelegen geboortegrond (de Apokayan) verlaten en zich gevestigd aan de Midden-Mahakam. De meeste oudere vrouwen dragen enorme oorringen in uitgerekte oorlellen en de tanden zijn veelal rood van het sirih-kauwen. Zoals je hier op de foto ziet, zitten ook de armen en benen volledig onder de tatoeages. Het zetten van deze tatoeages (met een naald met een houten handvat, met als kleurstof damar en roet) moet zeer pijnlijk zijn geweest, als statusverhoging had men het er echter graag voor over. |
|
Met een kano varen we naar Tanjung Isuy, onderweg kunnen we de, normaal gesproken nogal schuwe, neusaap heel goed bewonderen. Bij het Lembang-meer kijken we onze ogen uit, verschillende soorten vogels vliegen met ons mee. |
|
Met een kapal varen we verder naar Melak. We brengen een bezoek aan het orchideeën-reservaat, wat helaas grotendeels is afgebrand. In Eheng zien we een enorm, nog traditioneel, longhouse. Hierin wonen de Dayaks, de oorspronkelijke bewoners van Kalimantan. |
|
De kapal brengt ons tot aan Long Bagun, de woonplaats van de rooms-katholieke Bahau Dayak. Deze Dayaks hebben veel van hun traditionele geloof en riten behouden. Wij hebben het geluk hier net op het moment van een ceremonie te zijn. De hudoq-dans wordt uitgevoerd door mannen die enorme, prachtige maskers (net geverfd) en gewaden van geflinterd bananenblad dragen. In het begin van de verwachte regentijd wordt de dans uitgevoerd als onderdeel van de riten tijdens het planten van de rijst. |