vervolg Costa Rica

Na een dagje nietsdoen is het tijd voor een bezoek aan Monte Verde, het beroemde nevelwoud. De klimmende route vanaf Rio Lagarte en Guacimal is mooi en afwisselend met fraaie vergezichten. Ons hotel in Monte verde, Villa Verde, heeft voor ons een ware familie-suite gereserveerd. Best ruim, met open haard en keukentje. Geen babybedje, maar dat lossen we weer op met het verschuiven van een paar bedden. ´s Nachts stormt en regent het zo hard, dat er van alles op ons dak klettert. Gelukkig klaart het ´s morgens weer op, zodat we toch om 8 uur al bij de entree van het park staan.

Door de hoge ligging en vochtigheid groeit alles meer dan weelderig. Boomstammen en -takken zijn begroeid met varens, bromelia´s, mossen, orchideeën en nog veel meer. Alles groeit echt op, tussen en door elkaar. Alles is zo helder groen met vele soorten groen. Prachtig.

Het miezert heel even en daarna zien we het nevelwoud (Bosque Nuboso) met een zonnetje. Dit park is erg populair onder de toeristen, wandelpaden zijn netjes aangelegd en zelfs op sandalen (Roland zijn voeten zijn na Rincon één en al blaar) beloopbaar.

We zien het park van A tot Z. Alle wandelpaden die er zijn, zien we. Ook hier ontbreken de brulapen niet. In de hoogste bomen zien we een hele familie.

Na afloop bezoeken we nog even de kolibrie-galerij. Vele kolibries in allerlei kleuren, soorten en maten die met zijn alle op de met suikerwater gevulde bakjes afkomen.

In het park Finca Ecologica is niet zo groen als Monte verde, maar heeft meer weg van een heuvelachtig bos. We hebben uitzicht over de golf van Nicoya, een kloof en twee direct naast elkaar gesitueerde watervallen. Ook zien we er kapucijnerapen, coati´s en een agouti.

Via Sardinal rijden we weer richting de highway ´CA1´. Onderweg rijden we bijna een schildpad omver, we kunnen hem nog net op tijd in het gras zetten. Daarna rijden we via de kustroute Caldera, Jaco, Parrita naar Quepos. Bij de brug over de Tárcoles rivier zijn vele krokodillen te bewonderen.