SIMULTAAN
1993
Op maandag 10 mei 1993 werd er evenals vorig jaar een simultaan gegeven als afsluiting van het schaakseizoen. Ook nu weer was Ronald Breedveld uit Sliedrecht uitgenodigd en de voorwaarden waren weer hetzelfde als vorig jaar. Dat betekende dat hij tegen 20 schakers tegelijk speelde en dat hij minstens 16 punten moest halen om zijn gage van F. 250,= veilig te kunnen stellen. Als hij minder dan 16 punten zou halen kreeg hij niets.
Iedereen had al naar deze avond uitgekeken en iedereen had er veel zin in. Vooral omdat we vorig jaar op het laatste moment verloren hadden, wilden we deze keer toch wel winnen. Een aantal schakers kwam niet opdagen ondanks toezeggingen, maar die lege plekken konden door anderen gedeeltelijk worden ingevuld. Daardoor begonnen we met 19 i.p.v. 20 spelers en dat waren de volgende clubleden:
De eerste zetten deed Ronald
vrij snel, zodat de opening niet zolang duurde en het al snel spannend werd op
de borden. De simultaangever lukte het om er al snel een paar te vloeren. De
eerste die van hem verloor was Jaap en vervolgens Han en Richard. Richard kon
helaas zijn reputatie van vorig jaar niet waar maken. Ons eerste halve puntje
kwam binnen doordat Arie remise speelde. Vervolgens verloren Maart, André en
Hans. De stand was nu dus 7,5 tegen een 0,5. Tot dan toe zag het er goed uit
voor Ronald, maar hij was nog niet op de helft en er kon nog van alles gebeuren
aan de overige borden.
Ons volgende halve puntje kwam binnen via Willem-Jan, maar vervolgens moesten we weer drie punten inleveren. Erik, Wilko en Pieter moesten het hoofd in de schoot werpen en zodoende werd de stand 11-1. Ronald leek op de goede weg en hij speelde ook iets sneller dan vorig jaar, dus het leek erop of hij een beter resultaat zou behalen dan vorig jaar. Maar vervolgens liet hij toch een paar steken vallen, misschien door vermoeidheid? Jan was de eerste die won van Ronald, terwijl hij toch veel slechter had gestaan. Arnold en Niek moesten daarna opgeven tegen Ronald, maar vervolgens wist Krijn ook te winnen van Ronald. Het was een mooie overwinning van Krijn, want dat hij vorig jaar op het laatste moment verloor tijdens de simultaan zat hem nog steeds dwars, maar nu had hij een mooie revanche behaald.
De stand was inmiddels 13-3 geworden en het werd dus kritisch voor Ronald. Uit de laatste vier partijen moest Ronald 3 punten zien te halen en zoiets valt niet mee. Ronald lukte het nog wel om Cor te verschalken, maar tegen Piet moest hij opgeven en tegen Eeuwit zat er niet meer in dan remise. Het doek was dus inmiddels gevallen voor hem.
Er was echter toch nog een partij bezig. En dat was niemand minder dan Max. De hele avond had hij al vele adviezen gehad van iedereen, maar hij trok zich nergens wat van aan en ging zijn eigen weg. Hij heeft er vrijwel de hele partij goed voor gestaan en soms stond hij zelfs beter dan de simultaangever. Ronald kon er dan ook niet meer dan remise van maken en zo kwam de eindstand tenslotte op 15-5.
Het was jammer dat Ronald het niet gehaald had, maar daar was niets aan te doen. We hadden de afspraak zo gemaakt en “it’s all in the game” zullen we maar zeggen. Overigens heeft Ronald wel veel sneller gespeeld dan vorig jaar, toen het vrij laat werd. Toch vond iedereen weer dan het een zeer geslaagde avond geworden was die zeker weer voor herhaling vatbaar is. Of Ronald dat volgend jaar weer doet tegen dezelfde afspraken moeten we nog afwachten, want hij is nu misschien wel onder de indruk gekomen van onze club. Wij laten namelijk niet zomaar iemand van ons winnen en het verlies van vorig jaar was gewoon een klein foutje onzerzijds.