SIMULTAAN
1992
Maandagavond 11 mei 1992 was het dan eindelijk zover: de simultaan als een soort afsluiting van het seizoen. Er was lang naar uitgekeken en iedereen had er die avond zin in en de vraag was natuurlijk of hij het zou halen. Wat was namelijk het geval?
In Delft kende Jan van Huizen iemand die goed kon schaken. Hij speelde bij Sliedrecht en speelde daarmee als club landelijk. Deze student wilde bij ons een simultaan komen geven tegen aantrekkelijke voorwaarden. Hij wilde namelijk alleen F. 250,= als hij 80% of meer scoorde. Jan had dit voorstel op de club aan de leden voorgelegd en het zo gedaan dat de verliezers F. 10,= moesten betalen, degenen die remise speelden F. 5,= en de winnaars niets. Het tekort zou uit de financiële middelen van het clubblad aangevuld worden. Bijna iedereen op de club vond het leuk en er werd besloten dat er 20 mee mochten doen.
Op de simultaanavond zaten dan ook de volgende 20 spelers aan de 20 borden.
De simultaangever was Ronald Breedveld en het was dus de bedoeling dat hij 16 punten of meer scoorde en wij als club hadden aan 4,5 genoeg.
Na een paar inleidende woorden werd er begonnen. Ronald moest niet alleen nadenken bij 20 verschillende borden, maar hij liep ook nog heel wat meters af langs al die borden. Het beloofde een gezellige avond te worden, de sfeer zat er goed in en iedereen had het naar z’n zin en er waren ook nog een paar toeschouwers.
Voordat er een stuk of 10 ŕ 15 zetten waren gedaan, was er al meer dan een uur om, zodat het wel eens laat kon worden, maar dat mocht de pret niet drukken. Het eerste slachtoffer was Wassenaar, die in een mooie matcombinatie gevangen werd. Vervolgens verloren Max, Kees, Jan Aleman en Peter. Intussen was iedereen er wel achter gekomen dat Ronald bijna alles zag en dat je geen valletje hoefde op te zetten, want daar trapte hij toch niet in. Hij nam de simultaan wel serieus, want hij liep heel geconcentreerd langs de borden en dat moest ook want hij had 16 punten nodig en dat zijn er toch heel wat. De volgende verliezers waren Jaap, Arnold, Piet Westhoeve, Frans en André, zodat de stand al 10-0 was voor de simultaangever. En het zag er dus naar uit dat we zouden moeten gaan betalen. Het was inmiddels al een uur of elf geworden en misschien zou Ronald een beetje moet worden. Richard speelde een hele goede partij en later zei Ronald ook dat hij Richard een van de betere vond. Helaas maakte Richard aan het einde van de partij een klein foutje, waardoor hij verloor, anders had hij misschien wel gewonnen. Voor de club kwam er een klein lichtpuntje, omdat Wim zich nergens wat van aantrok en gewoon z’n partij won, zodat het nu 11-1 was. Er waren nog 8 partijen bezig en we hadden nog 3,5 punt nodig, zou dat lukken?
De volgende die het niet kon
bolwerken tegen Ronald was Jan Grinwis, maar ook Ronald kon fouten maken zoals
bleek tegen Hans. Ronald maakte een fout en hij kon gelijk opgeven, zodat Hans
gewonnen had. Piet van Dam moest na een lange partij ook de strijd opgeven, maar
dat was zeker geen schande, want als dammer had jij het lang uitgehouden. De
stand was nu 13-2 en alles was dus nog mogelijk. Het was al twaalf uur geweest,
maar de meeste vonden het zo spannend dat ze bleven wachten totdat het afgelopen
was. Er waren nog vijf partijen bezig en de spanning was te snijden en toch
bleef het gezellig.
De club kwam weer iets dichter bij een kosteloze avond omdat Arie ook won. Het was een mooie partij geweest, die Arie gewoon degelijk won. Eeuwit verloor vervolgens na een lange partij en ook Willem-Jan verloor. Misschien had hij kunnen winnen, maar dat zal altijd een vraag blijven. Voor hem was het wel jammer dat hij verloor, omdat hij graag van zijn medestudent gewonnen had. Ronald had namelijk ook alleen tegen hem g4 geopend en dat is toch geen alledaagse opening, tegen alle andere clubleden speelde hij e4. Al met al was de stand nu 15-3 en de spanning liep ten top. Alleen Maart en Krijn waren nog bezig en die bewezen ook nu weer dat ze taaie schakers waren waar je niet gemakkelijk van wint. Wij als club hadden nog 1,5 punt nodig en misschien haalden we dat nog wel. En inderdaad ging het er op lijken want Maart wist te winnen van de simultaangever. De spanning steeg nu tot het kookpunt omdat Ronald moest winnen wilde hij F. 250,= winnen. Iedereen stond er omheen en het was inmiddels al half een geweest. Krijn speelde goed maar kon toch net niet winnen van Ronald zodat Ronald het op het nippertje gehaald had. Gelijk nadat Krijn opgaf kreeg Ronald een welverdiend applaus, want iedereen had toch wel in de gaten dat hij een mooie prestatie geleverd had.
Het was dus allemaal net gelukt en de eindstand was dan ook 16-4 en wij moesten dus betalen. Er waren 16 verliezers en de overige F. 90,= werd door het clubblad betaald. Iedereen was het er over eens dat het een zeer geslaagde en zeer spannende avond was geweest. Ronald beloofde gelijk dat hij volgend jaar weer wilde komen en wij als club vonden dat zeker de moeite waard, want we wilden ons toch revancheren. Al met al was het een schitterende afsluiting van het seizoen.