Om een uur of half vier begint het. Zo nu en dan kijk ik naar m'n schaakbord (prachtig Italiaans houtsnijwerk), stand-by naast de piano, raak een stuk aan, kijk nog eens naar de Interpolis-stelling, en dan zo langzamerhand bekruipt mij onafwendbaar het Maandagavond-gevoel: SCHAKEN, o blij vooruitzicht, dat mij streelt! (Psalm 17, vers 8). Telefoon wordt na vijf uur met angst en beven tegemoet gehoord: stel je voor dat ie afbelt! Twee minuten voor acht uur gooi ik de laatste leerling de deur uit, spring op de fiets en trap dat lange eind naar 't dorp, waar ik hijgend en met kloppend hart de Bonte Koe binnenval. Tegenover de nog enige lege stoel zit Maart geduldig te wachten en na het eerste, rustgevende heerlijke kopje koffie van Simon (de lekkerste, ná het zondagse bakkie thuis) beginnen we.

1. e4 c5 2. Nf3 d6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 Nf6 5. Nc3 a6 6. Bd3 g6 7. Nf3 Bg7 De opening verloopt in no-time. Dan speelt wit: 8. e5 Volgens mij niet goed, want wit geeft hier zijn centrum op. 8... dxe5 9. Nxe5 O-O 10. O-O Qc7 11. Re1 e6 12. Nf3 Nc6 13. Ne2 Bd7 14. c3 Rac8 15. Ned4 Nxd4 16. cxd4 Met deze stelling voel ik me op m'n gemak: de witte pion op d4 is zwak en daar gaat mijn plan naar uit. 16... Nd5 17. Bd2 Rfd8 18. Be4 Bc6 19. Bxd5 Bxd5 20. Bc3 Qf4 21. Ne5 h5 22. g3 Qf5 23. Qd3 Nu valt de pion. 23... Qxd3 24. Nxd3 Bxd4 25. Bxd4 Bc6 26. Nb4 Rxd4 27. Nxc6 Rxc6 Voor zwart een mooie stelling, wit kan weinig doen. 28. Re2 Kf8 29. f3 Rcd6 30. Kf2 Ke7 31. Rc1 Rc6 32. Rxc6 bxc6 33. b3 a5 34. Ke3 c5 35. Rc2 Kd6 36. Rc3 e5 37. Rd3 Rxd3+ 38. Kxd3 Kd5 Ik sta riant! 39. h3 f5 40. h4 e4+ 41. fxe4+ fxe4+ 42. Ke3 Zwart staat voor 100% gewonnen. Gewoon een kwestie van rustig uitspelen 42 ... - Ke5 43 a3 - Kf5 44 a4 - Ke5 45 Kd2 - Kd4 enz. Maar nee, en nu gebeurt het. ik speel; 42... a4 ?? Met de gedachte na bxa4 ben ik eerder op c1 als jij op a8 en 't is gewonnen. Ik kijk verder nergens meer naar. 43. bxa4 c4 44. a5 c3 Heb nog niks in de gaten... 45. a6 c2 Hij gaat goed... 46. Kd2 Verbijstering alom. Ik zit nog even te kijken naar allerlie mogelijkheden en onmogelijkheden, zet de klok stil, en geef Maart de hand. Die geeft de zijne zweterig terug en is er verder ook stil van. Ach wat moet je op zo'n moment. Allerlei opmerkingen neem ik voor lief, vergeet Simon te betalen en fiets ontluistert naar huis, een klein rot-stukkie, maar een omweg maken heeft geen zin. Het late journaal glijdt langs me heen, maak de half aangebroken fles wijn van het zondagavond-diner leeg en na een uurtje ga ik m'n bed maar in, op weg naar het dinsdagochtend gevoel. De volgende dag morgen naar het zwembad vraagt mijn moeder hoopvol, met glinsterende ogen, zo van wie-heb-je-nu-weer-verpletterd, "En, wat heb je gedaan Piet?". Maar na twee-en-twintig baantjes ochtendzwemmen voel ik me een uur of acht weer een ander mens. Piet Westhoeve *