G. Tanis (Sjors
van de Klarebeek)
(Ouddorp, 1991)
Het
leek ons, van de redactie, eens een leuk idee om een interview met één van
onze leden te houden. En wie kun je daar dan beter voor vragen dan een persoon
die al vanaf de begindagen lid en medeoprichter
is? De heer G. Tanis dus. We vroegen hem onder andere hoe het nou toch eigenlijk
allemaal begonnen was. Hier komt zijn verhaal.
Het
is eigenlijk al begonnen in de dertiger jaren, dus voor de oorlog. We speelden
toen bij een kapper, in de Heerestraat, waar nu de herenkapper is. We speelden
daar boven op de zolder. Daar stond een "petrolie-kacheltie" voor in
de winter. We speelden overigens alleen 's winters. Maar toen de oorlog uitbrak
is het uit elkaar gevallen. We hadden toen zo'n dertig dammers en nog geen
schakers. Een paar jaar na de oorlog zijn we weer begonnen, in de openbare
school. Toen zijn ook de schakers erbij gekomen. O.a. tandarts Wolters was toen
een van de schakers. Daarna zijn we bij hotel Akershoek terecht gekomen. Waar we
overigens niet zo lang gebleven zijn. We gingen al vrij snel naar Bouman. Daarna
gingen we naar het verenigingsgebouw aan de stationsweg. Bij een verbouwing
moesten we er uit en zijn toen bij Simon terecht gekomen. Dat zal nu al wel zo'n
10 jaar zijn. Zo hebben we al heel
wat plaatsen gehad, ja, ja. En nu leeft weer het probleem dat we er bij Simon
misschien wel "uit groeien". En dan zouden we naar de Dorpstienden
moeten, iets wat voor mij niet hoeft. Overigens zou het wel goed voor de club
zijn als er met name meer nieuwe dammers zouden komen. Ja, want ik ben
natuurlijk wel de oudste maar de club bestaat toch al hoofdzakelijk uit oudere
mensen, en ik moet eerlijk zeggen dat ik er al eens aan gedacht heb om te gaan
stoppen. Ik ben al bijna 77 jaar. Het is misschien wel een idee om weer eens les
te gaan geven. Dat is al eens geprobeerd maar is toch nooit wat geworden. Het is
moeilijk om jonge mensen in bedwang te houden.
Lies
schink nog eens een bakkie aj wil?
Vergenoegd
achterover geleund, koffie drinkend en rokend, vertelde verder, onder andere
over zijn eigen prestaties en die van anderen.
Weet
je voor wie ik een hoop bewondering heb? Voor Piet van Dam. Je denkt al lang van
hoe houdt hij het nog vol. En nu is hij kampioen geworden. Zelf ben ik ook een
paar keer kampioen geweest en nu zit ik meestal in de top vier. Visbeen is de
laatste tijd vaak kampioen geweest. Hij is ook tweemaal tweede van Flakkee
geworden. Kijk, je kan geen voorspelling doen wie er volgend jaar kampioen
wordt. Want het ligt altijd maar een paar punten uit elkaar. Maar ik weet zeker
dat Visbeen de sterkste dammer van de club is. Vroeger had je ook Dirk Sperling
en Jaap Westhoeve die enkele malen kampioen zijn geworden. Ik vind overigens de
prestaties niet zo belangrijk hoor. Kijk, dammen is een inspannende sport, en
schaken natuurlijk ook. Maar het moet aan de andere kant ook ontspanning
blijven. Het blijft natuurlijk jammer als je verliest. Maar ik zal er niet echt
een nacht wakker van liggen. Wat ik wel doe is als ik thuis kom, eerst even de
krant of een boek lezen om het toch even kwijt te raken. Schaken heeft me
overigens nooit echt geboeid. Ik heb het wel eens geprobeerd maar nee, toch is
dammen leuker. Een wereldkampioen heeft ooit eens gezegd dat dammen niet
gemakkelijker is als schakenen dat schaken niet gemakkelijker is als dammen, dat
vind ik toch wel interessant.
Toch
is jagen nòg meer mijn hobby. Dat doe ik nu al meer dan vijfentwintig jaar en
dat is fantastisch. Je bent in de natuur enzo.
Ja echt, dat raad ik iedereen aan om te gaan doen.
Vroeger
heb ik nog al eens simultaanseances gespeeld, bijvoorbeeld tegen Wiersma en
Sijbrands. Dat was altijd leuk. Eén keer heb ik remise gespeeld maar nog nooit
gewonnen. Er was zelfs een die vijf partijen blind damde en ze allemaal won.
Tenslotte
vroegen we Sjors of hij nog prognoses had voor het volgende seizoen.
Zoals
ik al gezegd heb loopt het allemaal niet veel uit elkaar. Maar als je eerlijk
bent moet je toch Visbeen de beste kansen toedichten, ondanks dat Piet van Dam
een zeer goed seizoen achter de rug heeft.
Bedankt,
meneer Tanis, dat u voor ons tijd heeft willen maken.