E. Santifort

Arie Baas had mij de opdracht gegeven om Eeuwit Santifort te interviewen. Vol goede moed toog ik rond de kerst naar de Koolweg om wat meer te weten te komen over de mens achter de schaker Eeuwit Santifort. Het werd een boeiend relaas.

 Eeuwit vertel me eens waar en wanneer je geboren bent?

 Ik ben in Ouddorp Haven geboren op 27 augustus 1925 (de respectabele leeftijd van 79 jaar dames en heren)

Vertel eens wat over jezelf Eeuwit?

Ik ben opgegroeid in en rondom Ouddorp,wij woonden aan de oude haven van Ouddorp. Ik was de jongste van 10 kinderen en kon op de lagere school goed meekomen. Mijn vader was landarbeider en had geen geweldig loon,dus na 8 jaar lagere school was er geen geld om verder te kunnen leren. In 1938 ging ik van school,en kon na een sollicitatie beginnen als bakkersknecht bij de coöperatie; dat betekende elke ochtend vroeg op,maar dat vond ik niet zo heel erg. Het was wel een rottige tijd; eind 1939 werd er gemobiliseerd en ook de chef van de bakkerij werd opgeroepen. Toen moest ik het brood gaan bezorgen met paard en wagen in en rondom Ouddorp.

In ’43-44 kreeg ik een oproep voor de arbeidsdienst. Na 6 weken kreeg ik hartklachten,werd onderzocht en moest voor verder onderzoek naar mijn eigen dokter in Ouddorp. Die verwees me door naar het ziekenhuis in Dirksland waar ik verder onderzocht werd en uiteindelijk werd ik afgekeurd voor de arbeidsdienst.

Het was januari 1944; een donkere periode..ik zat zonder werk en we konden niet meer in ons huis aan de haven wonen (spergebied) en toen zijn we verhuisd naar de Kelderweg. In augustus 1944 ging ik op mijn fiets naar het dorp; Ik wilde mijn schoenenbon verzilveren maar onderweg werd ik staande gehouden door 3 Duitse soldaten en werd ik op transport gesteld naar het Haagse Veer in Rotterdam (toendertijd de gevangenis). Na ongeveer 7 weken werd ik uit de gevangenis vrijgelaten en op transport gezet naar Duitsland, de vervloekte “Arbeitseinsatz”. In april 1945 werden we bevrijd  en keerde ik terug naar huis,was toen 19 jaar. In 1946 kreeg ik mijn oproep voor de  militaire diens en moest naar Nederlands Indië in september van dat jaar,daar heb ik 2 jaar gezeten en wist het te schoppen tot sergeant. Daarna keerde ik terug en werd ernstig ziek (de zogenaamde Indische Spruuw) en ik bleef tobben met mijn gezondheid tot ongeveer 1955.

 En toen Eeuwit??

 Tja, ik wilde wat anders gaan doen qua werk en behaalde mijn middenstandsdiploma en tabaksdiploma. Op een gegeven moment zei één van mijn broers dat ik maar voor drogist moest gaan leren en dat heb ik dan ook gedaan. Ik ging naar de drogistenschool in Rotterdam. Het was een pittige opleiding maar ik heb uiteindelijk mijn drogistendiploma behaald!. Op een gegeven moment heb ik wat geld geleend om een pandje te kopen en ik verkocht daar tabaksartikelen. Ook ben ik nog een tijdje de beheerder van het oude verenigingsgebouw geweest. Tevens leerde ik toen mijn vrouw kennen en trouwde en kreeg 6 kinderen.

Ondertussen wilde de bestaande drogist stoppen en vroeg aan mij of ik het zaakje wilde overnemen. In 1967 kocht ik het pand op de Raadhuisstraat en heb de zaak verbouwd. We hadden de wind mee op zakelijk gebied want het toerisme kwam tot bloei in onze streek. Ik ging ook steeds meer andere artikelen zoals mascara etc verkopen . Nee het ging ons goed.

De kinderen werden groten en hadden niet veel zin om te leren. Mijn zoon Wim is bij mij komen werken,de zaken gingen steeds beter en beter. Wij zochten uitbreiding en vonden die op het Oranjeplein in Stellendam waar we de interieur winkel van Noordijk overnamen. Wim is daar begonnen als filiaalhouder. Ander zoon,Jaap (u allen welbekend) had verscheidene goeie jobs gehad (o.a. bij Visbeen en P&O),had een goede opleiding genoten (MEAO) en hij zag wel wat in onze vooruitgang. Internet was toen net in opkomst en Jaap nam de sprong in het diepe en begon een internet bedrijf  en met redelijk succes.

Toen ik tegen de 65 liep begon ik te denken aan stoppen; en toen zag ik in de krant dit huis te koop staan en dat heb ik toen voor een schijntje kunnen kopen en verbouwd tot wat het nu is. En in 1995 ben ik gestopt als ondernemer (ik was toen 70 jaar) en ben lekker gaan genieten met mijn vrouw van onze vrije tijd.

Na dit allemaal te hebben aangehoord Eeuwit,ga ik je iets anders vragen. Van wie of waar heb je schaken geleerd?

Ik heb de regels van het schaken en het schaken zelf geleerd tijdens mijn militaire dienst. Ik deed er nog niet veel aan,deed het meer op zijn Jan boerenfluitjes. Toen ik ziek was ,ben ik lid geworden van deze club,dat was in 1955. Het was toen nog een bescheiden clubje met o.a. Jan Grinwis,Klaas Tanis enz,eerst in een café,toen in het bovenzaaltje van het oude verenigingsgebouw. Toen we daar uit moesten wilde de Dorpstienden ons als vereniging wel hebben maar ja, de zaalhuur he…..En toen kwamen we in de Bonte Koe terecht bij Simen en Corrie, en daar spelen we nog steeds want naast dat het prima verzorgd wordt kost het ons als vereniging ook nog eens geen zaalhuur,wat bij elke vereniging een grote kostenpost is.

Ik ben dus al bijna 50 jaar onafgebroken lid!!!

Hoe zou je je speelstijl willen omschrijven ,Eeuwit?

Mijn speelstijl is,hoe zal ik dat nou netjes zeggen, “slordig”. Ik kan niet netjes een “plan”opbouwen; doe te vaak ondoordachte zetten (impulsief) en reken ze vaak niet goed door!. Heb meestal geen vastomlijnd plan. Mijn theoretische kennis is beperkt; ik heb wel een paar schaakboeken,maar kijk er te weinig in. Voor mij is het voornamelijk een prettige manier van ontspannen en lekker onder de mensen zijn; ik wil nog lang niet achter de geraniums zitten te verpieteren!!

Wat vindt je van onze vereniging Eeuwit?

Het is een hele fijne vereniging; vroeger had je nog echt standsverschillen. Tandarts Wolters zat op de club evenals de gemeenteambtenaar Labee. Daar keek je vroeger als zoon van een eenvoudige landarbeider tegen op. Tegenwoordig is dat allemaal veel homogener geworden,meer je en jij,iedereen hier kan van iedereen winnen,dat maakt het juist zo leuk hier. Voor mij is Willie het prototype van een echt lid!! Verder hoeft er van mij niet zoveel veranderd te worden; precies een goede mix van jong en oud!!

Tot slot Eeuwit noem ik 3 namen en jij mag daar “impulsief”op reageren.

Maart Breen:

Ik kan Maart niet zo goed peilen; een beetje moeilijk te benaderen naast het schaken. Schaken kan hij als de beste als hij op dreef is,maar de mens achter de schaker Maart Breen,die ken ik niet zo goed. Meestal verlies ik van ‘m.

Willie Tanis-Koole:

Een enthousiast lid,Willie. Ze heeft nog te weinig kaas van het spel gegeten maar maakt elk seizoen weer een stapje; haar doorzettingsvermogen bewonder ik ten zeerste. Normaal denk ik win wel van haar,maar dan is juist op haar gevaarlijkst. Is enorm in de weer voor de vereniging en dat valt zéér te prijzen.

Krijn van der Wende:

Leuke collega maar af en toe is hij een beetje eigenwijs. Hij gaat wat speelkracht betreft wel wat achteruit,maar dat heeft met de leeftijd te maken. Ik vind het moeilijk spelen tegen hem,en heb maar weinig van hem gewonnen

Tot slot Eeuwit,wie mag er een volgende keer geïnterviewd worden??

Mij lijkt het leuk als je Jaap van Koppen vraagt. Een kleurrijk iemand met de nodige verhalen over het dammen denk ik. Ik ben benieuwd hoe het hem vergaat in Zuidland als kerel van Ouddorpse bodem!

                                      Gert-Jan Zonneveld

Klik hier voor andere interviews